اثرات ضدافسردگی کانابیدیول

ماری جوآنا ماده ای است که به خاطر اثری که بر تغییر خلق دارد شناخته می شود و اثرات برخی از ترکیبات آن بر فرآیند های شیمیایی – عصبی خصوصا سروتونین و گلوتامات مشخص شده است. به همین علت پژوهشگران اخیرا اثرات کانابیدیول، یکی از ترکیبات موجود در ماری جوآنا، بر تولید این دو اتقال دهنده عصبی را در موش ها بررسی کرده اند تا اثر احتمالی آن بر افسردگی را بسنجند.

حذف پیاز بویایی از مغز موش ها اثراتی از جمله بیش فعالی، نقص حافظه و کاهش تمایل به شکر به عنوان پاداش را در پی دارد و از آنجایی که این علائم با مصرف ضدافسردگی ها برطرف می شود حذف پیاز بویایی به عنوان مدل حیوانی افسردگی مورد استفاده گسترده قرار دارد.

در پژوهشی که به تازگی در نشریه Neuropharmacology به چاپ رسیده است پژوهشگران اثرات کانابیدیول را درمغز 40 موش بررسی کردند که پیاز بویایی شان حذف شده بود.

در موش هایی که پیاز بویایی آنها حذف شده بود، مصرف کانابیدیول بعد از 30 دقیقه باعث کاهش بیش فعالی می شد. به علاوه این موش ها، نسبت به گروهی که بعد از حذف پیاز بویایی فقط دارونما (پلاسیبو) دریافت کرده بود، افزایش تمایل به دریافت شکر به عنوان پاداش دیده می شد. بررسی مغز این موش ها نشان می داد مصرف کانابیدویل باعث افزایش ترشح گلوتامات و سروتونین می شد.

ترشح گلوتامات هم بلافاصله پس از دوز اول کانابیدیول و هم پس از مصرف مداوم آن به شدت افزایش پیدا می کند و این افزایش نسبتا پایدار است. ترشح سروتوین اما مقدار کمی افزایش نشان می داد و این احتمال وجود دارد که فقط در شرایط افسردگی دیده شود.

مدل جیوانی حذف پیاز بویایی در چند مطالعه مختلف به عنوان مدلی مناسب برای افسردگی مورد تائید قرار گرفته است و اثرات سریع و پایدار کانابیدیول بر تغییر خلق این احتمال را مطرح می کند که بتوان از ترکیبات ماری جوآنا برای ابداع روش های جدید درمان افسردگی استفاده کرد.