آیا ال اس دی جا به جایی حسی واقعی ایجاد می کند ؟

مطالعه جدیدی با کنترل اثر پلاسیبو تائید می‌کند که داروی روانگردان ال اس دی تجربیاتی مشابه جا به جایی حسی (synesthesia) تولید می‌کند. با وجود این، این مطالعه مقدماتی که در نشریه Neuropsychologia منتشر شده است سوالاتی پیرامون اینکه جا به جایی حسی تولید شده توسط ال اس دی واقعی است یا خیر مطرح می‌کند.
جا به جایی حسی زمانی اتفاق می‌افتد که شخص نوعی همپوشی در حواس خود تجربه می‌کند. شخصی که جا به جایی حسی را تجربه می‌کند ممکن است قادر باشد رنگ ها را بچشد یا صداها را ببیند.

جا به جایی حسی واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که یک ادراک خاص (به نام تولید کننده) به صورت خودکار ادراک دیگری (به نام حس متقارن) را بر می انگیزد. در جا به جایی حسی واقعی این جفت شدن تولید کننده و حس متقارن در طول زمان نسبتا ثابت می‌ماند. به عنوان مثال افرادی با جا به جایی حسی حرف – رنگ هر زمانی که عدد شش را ببینند رنگ سبز را مشاهده می کنند.

از زمانی که این داوری روانگردان در دهه 1930 توسط آلبرت هوفمن کشف شد شواهد روایی (anecdotal reports) در مورد ایجاد جا به جایی حسی توسط ال اس دی وجود داشته است. تحقیقاتی از دهه‌های 1950 و 1960 نیز پیشنهاد می‌کنند که ال اس دی می تواند جا به جایی حسی القا کند. اما این مطالعات اولیه دچار مشکلات روش شناختی بودند که باعث شد پژوهشگران در مورد پتانسیل ال اس دی در تولید جا به جایی حسی نامطمئن بمانند.

برای کاهش این عدم قطعیت گروهی از دانشمندان بریتانیایی به سرپرستی دوین بی ترون از دانشگاه لندن نه مرد و یک زن را برای پژوهشی در مورد ال اس دی و جا به جایی حسی وارد مطالعه کردند.

هر ده آزمودنی از نظر فیزیکی و روان شناختی سالم بودند و در مصرف داروهای روانگردان تجربه قبلی داشتند. در طول جلسه آزمون اولیه، پیش از انجام آزمون های روانشناختی برای ارزیابی حالات مشابه جا به جایی حسی محلول نمک به عنوان پلاسیبو به آزمودنی ها تزریق شد. بعد از پنج تا هفت روز آزمودنی ها برای جلسه دوم دعوت شدند. اما اینبار 40 تا 80 گرم ال اس دی به آنها تزریق شد.

ترون و همکارانش از دو آزمون معتبر جا به جایی حسی استفاده کردند: یک آزمون تداعی حرف – رنگ و یک آزمون تداعی صوت – رنگ. محققان متوجه شدند اثرات ال اس دی دو ملاک قابل قبول برای جا به جایی حسی واقعی را برآورده نمی کند: تداوم (consistency) و خاص بودن (specificity). حروف و صداهای خاص تجربیات مرتبط با رنگ خاص ایجاد نکرد و تداعی بین حروف، اصوات و رنگ‌ها تحت ال اس دی متداوم تر از پلاسیبو نبود.

پژوهشگران می گویند جا به جایی حسی‌ای که تحت تاثیر ال اسی دی تولید می‌شود می‌تواند از نظر کیفیت متفاوت از جا به جایی حسی واقعی باشد.

با این وجود این احتمال هم وجود دارد کهبه این دلیل اثرات ال اس دی نتوانست ملاک‌های مورد نظر را برآورده کند که مطالعه به علت تعداد کم نمونه از نظر توان آماری مشکل داشت.

ترون توضیح می‌دهد: "این واقعیت که افزایش ثبات رنگ – محرک را تحت ال اس دی مشاهده نکردیم موضوع مهمی است. تداوم مهمترین ملاک پذیرفته شده برای جا به جایی حسی مادرزادی است. من اعتبار این داده‌ها می‌پذیرم همانطور که اگر در جهت مخالف نشان داده می‌شد ال اس دی جا به جایی حسی واقعی ایجاد می‌کند نیز می‌پذیرفتم. تفسیر بخش داده‌های تولید کننده اختصاصی دشوارتر است زیرا با وجود اینکه در جهت پیش بینی شده بود به وضوح معنادار نبود. این موضوع آن را در هاله ی از ابهام قرار می‌دهد."

ال اس دی و روانگردان‌های دیگر مشکلی پیش روی پژوهشگران جا به جایی حسی قرار می‌دهند. جا به جایی حسی واقعی پدیده‌ای متداوم و پایدار تلقی می‌شود. یک ادراک خاص به طور متداوم ادراک خاص دیگری را القا می کند. آزمون هایی که برای جا به جایی حسی طراحی شده‌اند این تداوم را بازتاب می‌دهند. اما تجربیات مشابه جا به جایی حسی که توسط ال اس دی ایجاد می شود موقت و غیر مداوم است.

ترون می گوید: "این مسئله دشواری است چون ملاک های استاندارد جا به جایی حسی به این حوزه خوب خدمت کرده است و جا به جایی حسی در همه دنیا همین ملاک ها را دارد. به شکل جایگزین، این احتمال هم هست که تعاریف فعلی چیزی که به عنوان جا به جایی حسی در نظر گرفته می‌شود بسیار محدود باشد. صادقانه بگویم ما واقعاً مطمئن نیستیم به کدام سمت باید برویم."

ممکن است نیاز باشد ملاک‌های جا به جایی حسی به روز شود یا شاید باید تجربیات مشابه جا به جایی حسی که توسط ال اس دی تولید می شود را به شکل پدیده‌ای مستقل نگاه کرد.

ترون می‌گوید: "اگر این دو از نظر کیفی متفاوت هستند، بله، نیاز داریم راه‌های جدیدی برای مطالعه تاثیرات ال اس دی بر حواس مختلف که افراد گزارش می‌کنند طراحی کنیم. اگر این تجربیات کاملا موقت بوده و چندان پایدار نیستند مطالعه تجربیات مشابه جا به جایی حسی که توسط مواد ایجاد می‌شود می‌تواند واقعا چالش برانگیز باشد و از نظر مفهومی شبیه مطالعه توهمات که در موقعیت آزمایشگاهی دشوار می‌توان آن‌ها را ایجاد کرد."