ورزش شدید سطح بعضی از انتقال دهنده های عصبی را افزایش می دهد

اینکه ورزش می تواند به حفظ یا بازگشت سلامت روان کمک کند پیشتر مشخص شده بود. اینکه چرا ورزش می تواند چنین اثری داشته باشد موضوعی است در دست بررسی.

پژوهشی که در نشریه نوروساینس منتشر شده نشان می دهد ورزش شدید می تواند سطوح دو انتقال دهنده عصبی مهم در مغز را افزایش دهد: گلوتامات و گابا.

انتقال دهنده های عصبی در واقع پیام رسان های شیمیایی هستند که مقدار آنها می تواند بر مغز، در قالب اختلالات روانی، تغییر خلق و غیره اثر بگذارد. اختلال افسردگی اساسی، از منظر انتقال دهنده های عصبی، به تخلیه گلوتامات و گابا باز می گردد و سطح این دو بعد از بازگشت سلامت روان افزایش می یابد.

تحقیق منتشر شده با بررسی 38 فرد سالم نشان می دهد جلسات هشت تا بیست دقیقه ای ورزش با دوچرخه ثابت که در آن ضربان قلب به 85 درصد حداکثر ممکن در هر فرد می رسد سطوح گابا و گلوتامات را افزایش می هد. به علاوه مطالعات پیگیری، نشان داد گرچه این اثر به مرور زمان کاهش می یابد، اثراتش در دراز مدت هم تا حد کمی پابرجاست. به عنوان مثال، سطح گلوتامات افراد در حالت استراحت، با مقدار ورزش در هفته گذشته همبستگی داشت.

سطوح افزایش یافته گابا و گلوتامات در قشر بینایی و قشر کمربندی قدامی که مسئول تنظیم ضربان قلب و برخی پردازش های هیجانی و شناختی است قابل مشاهده بود.

در هنگام ورزش شدید مغز مقدار زیادی انرژی مصرف می کند. اینکه مغز با این همه انرژی چه می کند مشخص نیست ولی یک احتمال تولید بیشتر انتقال دهنده های عصبی است.

محققان امیدوارند با مشخص شدن مکانیزم اثر ورزش بر مغز بتوانند از آن به عنوان یکی از گزینه های درمانی برای بهبود افسردگی استفاده کنند. گرچه ممکن است این روش برای همه و به یک اندازه موثر نباشد در افراد زیر 25 سال که اثرات جانبی مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین بیشتر نمود پیدا می کند، ورزش می تواند یکی از گزینه های جایگزین باشد.